Między niebem a piekłem...

Mróz nas zaskoczył

noreply@blogger.com (Michał) — Thu, 02 Jul 2009 16:39:00 +0000

Nagich
W miłosnym zwarciu
Pośród traw
Od wiosny
Śniegi stopniały
W słońcu
Niepostrzeżenie minął
Rok ostatni
Stoisz na brzegu
Popatrz
Rzeka węgorze
Wplotła mi
W warkocze
Ryby składają
Ikrę
W moich martwych ustach
Rak ma domek
Nie myśl już , zapomnij mnie.

Gran Torino

noreply@blogger.com (Michał) — Mon, 06 Apr 2009 16:11:00 +0000

Nie cierpię motocykli i amerykańskich samochodów.

Patrzę z niejakim niedowierzaniem na ludzi, których rajcuje pęd powietrza, który zrywa ich z baki, silnika i 2 kół.

Tym bardziej nie rozumiem gości, których rajcuje 5.7 Hemi w nie skręcającej puszce.

Tak, tak, tak, spokojnie, mam równie postrzelone podejście do mojego Rockmobila :)

Z tym, że od czasu do czasu któryś z moich nielubianych samochodów występuje w filmie. I jak film mi się podoba, to znaczy, że jest naprawdę genialny.

1972 Ford Gran Torino.

"Czasami wpadasz na gościa, z których za ch.. nie powinieneś zadzierać... To ja..."

I film "Gran Torino", czyli Clint Eastwood w pełni.
-weteran z korei, wietnamu i fabryki Forda
-wdowiec
-rasista
-rozpuszczona rodzina
-mówi i robi co myśli

No i do domu obok wprowadza się banda żółtków...

Jasne, takie motywy już były nieraz. Ale w żadnych z tych filmów nie idzie odczuć rosnącego napięcia bez zmian muzyki i dramatycznych zbliżeń. A Eastwood radzi sobie bez tego i to wręcz bajecznie. A jak już w temacie muzyki - zwykle dramatyzm podkreślają smyczki, ale nie u Eastwooda - tutaj napięcie buduje werbel. Prosty wojskowy werbel i wiadomo, że poleje się krew.

Film w całym swoim dramatyzmie, klęciu i napięciu daje męskiej części widowni niezwykłą wręcz frajdę z patrzenia, jak Clint Eastwood spuszcza wszystkim baty tym, jak patrzy, tym, jak mówi ostrym, ochrypłym glłosem i tym, jak pomimo 80 lat potrafi nakopać.

Kto jeszcze nie widział - marsz do kina!

Piosenka dnia:

Freedom Call - "Land of Light"

I'm diving through an empty space
Where shadows flashing around
An angels voice, so close so far
I'm reaching holy ground
A broken heart, beats deep inside
A silent lake of tears
And I cry, you can see the tears
In my eyes, like pouring rain
The hand on my heart
I'm leaving the night
To the land of the light
The garden of life
Remeber the golden times
An ancient time, forgotten land
I've never seen before
Unholy spell, a land of ice
An everlasting war
And I fly to the far horizon
So high to the
Land of the Light
The garden of life
Remeber the golden times
And I cry, you can see the tears
in my eyes
You can see them burning
The hand on my heart
I'm leaving the night

Kowal

noreply@blogger.com (Michał) — Wed, 18 Mar 2009 13:57:00 +0000

Piątek, 7:15, czytaj środek nocy - a ja dzielnie wsiadam w auto i po zebraniu w sumie trzyosobowej ekipy, cel - Łańcut.

Łańcut jako zamek w Łańcucie nie jest jakiś specjalnie ciekawy, ani oryginalny. Jest klasycznym przykładem architektury XVIII wiecznej w odpowiednio monumentalnej wersji. Stop.

Ale nie po to się tam targaliśmy. Otóż w Łańcucie mieszka pan Krzysztof Panas, zwany dalej Kowalem. Podgrzać metal w palenisku i walnąć lotkiem każdy potrafi. Ale nikt nie zrobi tego z takim kunsztem jak pan Krzysztof.

Specjalnie na poczet pracy magisterskiej mojej znajomej, dotyczącej stali damasceńskiej, w przeciągu 5-6 godzin wykuł dla nas wstęp do zrobienia 10 centymetrowego nożyka z tejże stali. Tak, to tyle zajmuje przy tak fachowej pracy i wiedzy. Dodatkowo całość była filmowana i przez zwykła kamerę i przez kamerę termowizyjną, dzięki tfu... uprzejmości... AGH.

Wizyta skończyła się o godzinie 21. I o te porze stwierdziłem, że jeszcze dam rade przejechać 200 kilometrów droga krajową numer 4. Światła bijące z naprzeciwka, co chwila zwężenia i fotoradary. To było coś :)

I ja kiedyś uskładam sobie kasę na szablę z damastu :D

Zdjątka:

Kowal

Piosenka dnia:
Black Sabbath - "Iron Man"

Has he lost his mind?
Can he see or is he blind?
Can he walk at all,
Or if he moves will he fall?
Is he alive or dead?
Has he thoughts within his head?
Well just pass him there
Why should we even care?

He was turned to steel
In the great magnetic field
Where he traveled time
For the future of mankind

Nobody wants him
He just stares at the world
Planning his vengeance
That he will soon unfold

Now the time is here
For iron man to spread fear
Vengeance from the grave
Kills the people he once saved

Nobody wants him
They just turn their heads
Nobody helps him
Now he has his revenge

Heavy boots of lead
Fills his victims full of dread
Running as fast as they can
Iron man lives again!

Zawody lokalne - szermierka klasyczna.

noreply@blogger.com (Michał) — Mon, 09 Mar 2009 14:03:00 +0000

W miniony weekend w Klubie Osiedlowym Wola Duchacka - Wschód w Krakowie odbyły się zawody lokalne w szermierce klasycznej.

Na zawody, poza silną reprezentacją gospodarzy przybyli w znacznej sile goście z Wrocławia, oraz w mniejszej sile liczebnej goście ze Szczecina.

Zawodnicy walczyli w trzech kategoriach:
1) Szpada dworska
2) Rapier z Lewakiem
3) Szabla pojedynkowa

W sobotę odbyły się eliminacje rapiera oraz szabli i cała konkurencja szpady, a w niedzielę finały rapiera oraz szabli.

Ze względu na niską frekwencję nie rozegrano konkurencji szabli sportowej - dzielne, filigranowe damy zdecydowały się walczyć na znacznie cięższe od sportowych szable pojedynkowe - co wbrew pozorom sprawiło niektórym dżentelmenom niejaki problem.

Zawody stały na wysokim poziomie - dzięki nowemu systemowi eliminacji, opracowanemu przez Basię Kosoń, na wejście do finałów mieli szansę i pewniacy i osoby niżej klasyfikowane. Dzięki temu systemowi, w którym każdy o przejście do następnego etapu toczył 4 walki z różnymi przeciwnikami, przegranie jednej walki, czy to ze względu na przypadek czy definitywnie silniejszego przeciwnika, nie zamykało drogi do następnego etapu. Z tym, że pozostałe walki należało definitywnie wygrać...

Turniej okazał się być pełen emocji, zwłaszcza w rapierze z lewakiem i szabli pojedynkowej, ze względu na nierzadko bardzo widowiskowe pojedynki. Na szczególne uznanie zasługują pojedynki Maestro Marka Jeziorskiego z Grzegorzem Czarnym w konkurencji rapiera i lewaka. Obaj są znani z uwielbienia i ogromnego kunsztu w ożywaniu tej broni. Ich walka grupowa oraz walka finałowa były pięknymi pokazami techniki i szybkości szermierza i geniuszu broni, jakiej używali. Na wspomnienie zasługuje również pojedynek mojej skromnej osoby z Maestro na szable pojedynkowe. W tej konkurencji Maestro nie miał sobie równych i wygrywał w krotki czasie każdy pojedynek, co nie było dla nikogo żadnym zaskoczeniem. Zaskoczeniem okazał się fakt, że po dramatycznym pojedynku i dwukrotnym powtarzaniu starcia przy decydującym punkcie, udało mi się wygrać pojedynek z Maestro, jako pierwsza i bodajże osoba na tych zawodach. Jednakże walka kosztowała mnie tyle energii i fizycznej i psychicznej, że następni przeciwnicy okazali się dla mnie za mocni i ukończyłem ta konkurencję na 6 miejscu.

Pełne wyniki znajdą się niebawem na stronie www.aramis.pl , a tymczasem zachęcam do oglądania zdjęć z zawodów mojego autorstwa.

Zawody w Krakowie, 7.03.09

Piosenka dnia:

Joe Cocker - "Summer in the city"

Hot town, summer in the city
Back of my neck gettin' dirt and gritty
Been down, isn't it a pity?
Doesn't seem to be a shadow in the city
All around people looking half-dead
Walking on the sidewalk, hotter than a matchhead

But at night it's a different world
Go out and find a girl
Come on, come on and dance all night
Despite the heat it'll be alright
And babe, don't you know it's a pity
The days can't be like the nights
In the summer in the city
In the summer in the city

Cool town, evenin' in the city
Dressed so fine and lookin' so pretty
Cool cat lookin' for a kitty
Gonna look in ev'ry corner of the city
'Til I'm weezin' at the bus stop
Runnin' up the stairs gonna meet ya on the roof-top

But at night it's a different world
Go out and find a girl
Come on, come on let's dance all night
Despite the heat it'll be alright
And babe, don't you know it's a pity
The days can't be like the nights
In the summer in the city
In the summer in the city

But at night it's a different world
Go out and find a girl
Come on, come on and dance all night
Despite the heat it'll be alright
And babe, don't you know it's a pity
The days can't be like the nights
In the summer in the city
In the summer in the city

Remember, remember, the 5th of november

noreply@blogger.com (Michał) — Sun, 01 Mar 2009 13:13:00 +0000

The Gunpowder, treason and plot
I see no reason
why Gunpowder Treason
Should be ever forgot...

Mamy Braci Wachowskich, czyli pierwszą genialna, drugą średnią i trzecią "spuśćmy zasłonę milczenia" część Martixa.

Jakie to szczęście, że skończyli z Neo i zabrali sie za coś sensowniejszego.

A zabrali sie za adaptację komiksu "V for Vendetta". O tak, adaptacje komiksów wydawanych przez Marvela i DC Comics są ostatnio na wysokim poziomie.

No i mamy genialny film pod tytułem... tak, "V jak Vendetta". Motyw generalnie jest prosty: Orwelowska wizja totalitarnej przyszłości i... człowiek, któremu ten system wadzi i chce go zmienić, wykorzystując do tego postać Guy'a Fawkesa. Głównym bohater, znany jak V przez cały film z tylko częściowo wyjaśnionych przyczyn nosi maskę. Taką maskę, jaką noszą dzieci na święto 5 listopada, czyli Guy Fawkes day. W jego misję miesza się - zostaje wmieszana - Evey ("E... v...") grana przez... Natalie Portman!

A gra wyśmienicie i w ogóle cała jest wyśmienita i nagle ocena filmu rośnie o 200% w górę. Nawet na poczet roli w jednej ze scen dała się ogolić na łyso. I nadal wyglądała genialnie.

A intryga na miarę Gunpowder Treason i próby wysadzenia parlamenty w Londynie? Guy Fawkes może się schować :)

A jednym z efektowniejszych elementów filmu jest monolog V, w którym średnio co 2 słowo zaczyna się na "V"... a trwa około 5 minut.

Piosenka dnia:
Disturbed - "Inside the Fire"

Devon
Won't go to heaven
She's just another lost soul, about to be mine again
Leave her
we will recieve her
It is beyond your control
will you ever meet again

Devon
No longer living
Who had been rendered alone
As a little child,
she was taken
and then forsaken
you will remember it all
Let it blow your mind again

Devon lies beyond this portal
take the word of one immortal
Give your soul to me
For eternity
release your life
to begin another time with her
End your grief with me
there's another way
release your life
take your place inside the fire with her
Sever
Now and forever
you're just another lost soul about to be mine again
see her, you'll never free her
you must surrender it all
And give life to me again

Fire
All you desire
As she begins to turn cold and run out of time
you will shiver
till you deliver
you will remember it all
Let it blow your mind again

Devon lies beyond this portal
take the word of one immortal
Give your soul to me
For eternity
release your life
to begin another time with her
End your grief with me
there's another way
release your life
take your place inside the fire with her

Give your soul to me
For eternity
release your life
to begin another time with her
End your grief with me
there's another way
release your life
take your place inside the fire with her

Devon
No longer living
Who had been rendered alone
As a little child
she was taken,
and then forsaken
you will remember it all
Let it blow your mind again

Obywatel Milk

noreply@blogger.com (Michał) — Sun, 15 Feb 2009 13:14:00 +0000

Zarzekałem się, że nigdy nie obejrzę "Tajemnica Brokeback Mountain" z racji tematyki. I nadal się tego w gruncie rzeczy trzymam, chociaż, troszku słabiej, a poza tym kopia filmu czka na mnie w kolekcji...

Za to nie miałem oporów pójść na film o podobnej tematyce - "Harvey Milk".
... poza tym, że był to strzał w ciemno:)
Nieświadom nadciągającego kataklizmu zasiadłem w sali kinowej, przegadałem całe reklamy i zapowiedzi o sprawach ważniejszych od nich i zaczęło się...

Napisy początkowe - "Obywatel Milk", w rolach głównych - "Sean Penn". Ok, to musi być porządny film, skoro główna rolę gra naprawdę ambitny aktor.
Początek filmu jest niezwykle dramatyczny - Sean Penn schodzi schodami do metra i... zaczepia przypadkowo napotkanego chłopaczka. Wszystko byłoby jak najbardziej na miejscu, pomijając fakt, że ich głosy i gestykulacja na kilometry jadą... pedalstwem...
Widz cywilizowany i pruderyjny nie ma powodu, żeby czuć się w jakikolwiek sposób zbulwersowany i zniesmaczony. No dobrze, taki ostentacyjnie cywilizowany. Ale osoba, która odpowiednio, chociaż bez przesady, rozluźnia swój stosunek do homoseksualnych w miarę wzrostu ilości promili nie ma powodów do bulwersacji.

Aż dopóki po 5-10 minutach taże para nie ląduje razem w łóżku...
I nie dzieje się to raz w przeciągu filmu. Można się więc spokojnie pobulwersować na widokiem dwóch gołych, owłosionych tyłków naraz.

No dobrze, ale przecież to nie jest tanie i głupie porno.
Zasadniczo w filmie rozchodzi się o amerykańską mentalność lat 80tych. A najbardziej istotne jest starcie ortodoksyjnych chrześcijan z homoseksualistami.

Z tym, że przez cały film tylko jedna osoba reprezentuje jakiś słuszny pogląd i to przez około 15 sekund - "Róbcie co chcecie w domu, ale nie każcie mi tolerować tego w swoim domu."

Na nasze nieszczęście Harvey Milk musi zginąć i zostać męczennikiem. Na szczęście nie ginie ani z rąk zazdrosnego partnera ani z rąk ortodoksyjnego przeciwnika.

Uf...

A tak poza tym, to jest bardzo, ale to bardzo dobry film i kawał dobrej sztuki, dobrego aktorstwa, dobrej muzyki, dobrej scenografii, dobrych kostiumów, a co za tym idzie bardzo bardzo bardzo dobrego i mocnego klimatu.

Ah no tak, obejrzałem w końcu "End of Evangelion".

Generalnie nie trafię w sztuce niczego, co powstało dalej niż tysiąc kilometrów na wschód od Polski (niestety Rosyjska i kinematografia mają coś do pokazania, co mi się podoba, na przykład "Straż Nocna", "Admirał"). O ile amerykańskie komiksu spod znaku Marvel albo DC Comics lubię, to żeby polubić cokolwiek Japońskiego albo Koreańskiego (nie zdzierżyłem "Oldboy" chociaż się starałem, "Ghost in the Shell" też nie zdzierżyłem) musi mieć w sobie naprawdę coś, co mnie przyciągnie. I tak było z komiksem "Neon Genesis Evangelion" - odpowiednia mieszanka abstrakcyjnych technologii, mechów i smaczków wyjętych z chrześcijaństwa była tym, czego mi było potrzeba. A grallem była niezdobyta przez ponad 5 lat pełnometrażowa wersja - "End of Evangelion". No i nareszcie się dobrałem i...

Zawiodłem się...

Było w nim dokładnie wszystko to, czego w mandze i anime nie lubię - porżnięte filozofowanie i szukanie dziury w całym i stanowczo za mało mechów... Chociaż co by nie mówić, jedna jedyna walka była bardzo ale to bardzo sympatyczna.

A tak, Marvel...

O tak, to lubimy.

Lubimy Iron Mana (nawet, jeżeli w innym filmie, zresztą całkiem dobrym gra go Robert Downey jr.), lubimy Czarną wdowę, lubimy Tora, lubimy Hulka (a to akurat dobrze, że Bannera zagra Edward Norton) no i przede wszystkim uwielbiamy Kapitana Amerykę.

A jak cała ta piątka ściera się z obcymi to po prostu miodzio:)

Piosenka dnia:

Amy MacDonald - "This is the Life"

Oh the wind whistles down
The cold dark street tonight
And the people they were dancing to the music vibe
And the boys chase the girls with the curls in their hair
While the shy tormented youth sit way over there
And the songs they get louder
Each one better than before

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?
Where you gonna sleep tonight?

So your heading down the road in your taxi for four
And you're waiting outside Jimmy's front door
But nobody's in and nobody's home 'til four
So you're sitting there with nothing to do
Talking about Robert Riger and his motley crew
And where you're gonna go and where you're gonna sleep tonight

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

Where you gonna sleep tonight?

Wszyscy kochamy Vistę!

noreply@blogger.com (Michał) — Thu, 12 Feb 2009 22:39:00 +0000

Witam Was z mojego nowego, idealnie wyczyszczonego laptopa.

Cóż się stało? Otóż Vista złapała infekcję, co spowodowało... Konieczność formatowania dysku i stawiania Visty od nowa. Albo niezły wirus albo debilna Vista...

A poza tym?

Sesja minęła...
Inni mają praktyki technologiczne, ja mam zwolnienie i się nudzę...

Piosenka dnia ;-)

Edgyu - "King of Fools"

What do you think when you spit in my face?
How does it feel to accuse and to haze?
Now look at me, I'm not one of your kind,
And I prefer to stay behind.

And walk the wicked way!

We don't wanna be like you,
Don't you get that King Of Fools?
We don't mind your life is trite,
You are the King Of Fools.

We are never gonna be like you,
We don't follow - King of Fools,
You're the blind who lead the blind.

And I walk the wicked way!

You feel at ease as you flock with the masses,
What do you see with your heads in their asses?
Keep on railing at what I believe , (I believe)
Call me insane and I am proud to be.

And I walk the wicked way!

We don't wanna be like you,
Don't you get that King Of Fools,
We don't mind your life is trite,
You are the King Of Fools.

We are never gonna be like you,
We don't follow - King of fools,
You are the blind who lead the blind!

- Guitar Solo -

We don't wanna be like you,
Don't you get that King of Fools?
We don't mind your life is trite,
You are the King of Fools!

We are never gonna be like you,
We don't follow - King of fools,
You are the blind who lead the blind.
You are the King of Fools!

Martwe Zło...

noreply@blogger.com (Michał) — Wed, 28 Jan 2009 15:25:00 +0000

3...

No właśnie: Martwe Zło 1,2,3... Die Hard 1,2,3,4... Rambo "Pierwsza Krew", 2, 3, "John Rambo", Rocky dużo-za-dużo, Harry Potter i wagina Hermony... Ileż można...

Ileż razy można oglądać DOKŁADNIE tego samego bohatera i nie znudzić się nim? Ok, Martwe Zło się nie liczy, jest genialne i koniec.

Bond też się nie liczy.

Rambo widziałem chyba jednego... Aliena też... Die Hard ujdzie 1 i 3...

Załóżmy genialny 1-częściowy film. Zajmie on maksymalnie 3 godziny. No dobrze, dwie części - mamy w sumie 5 godzin oglądania max. I w tym czasie trzeba upchnąć maksymalną dawkę emocji, jednocześnie odpowiednio montując napięcie i intrygę. Przy dobrych układach i dwóch częściach można to zrobić na dwa takty.

Dwa? Mało...

Ale jest na to sposób - serial.

Wywód doświadczalny, oparty na wrażeniach z oglądania serialu "Dr. House"

Dygresja:
Serial traktuje o przypadkach specyficznego lekarza: mizantrop (odwiedza swojego pacjenta tylko w ostateczności), człowiek do bólu szczery (w każdym odcinku nazywa kogoś "idiotą" albo "debilem" średnio raz na 2-3 minuty" i... co gorsza zawsze ma rację), na każdym kroku łamiący zasady (celem zebrania wywiadu o pacjencie należy... włamać się do jego mieszkania). Do tego genialny lekarz o niebywale ostrej inteligencji i zdolności dostrzegania niedostrzegalnego. Wbrew pozorom nie jest hipokrytą poza jednym faktem: żeby skutecznie leczyć potrzebuje ludzi. Potrzebuje zespołu ludzi, dobieranych poza zdolnościami według jednego kryterium - nie zgadzają się z nim. Ah - chodzi o lasce i jest uzależniony od leku przeciwbólowego na bazie opium.

Seria zwykle kojarzy się w najlepszym razie z mniej banalną telenowelą, albo kryminałem. Banalna telenowela jest jak sama nazwa wskazuje - banalna. Seria kryminalny (ok, pomijając "Dexter") to nic więcej niż 45 minut rozwiązywania łamigłówki - każdy odcinek można by oglądać osobno nic nie tracąc.

A House? Każdy odcinek (czasem dwa) składa się oczywiście z zagadki medycznej, która nie może być zbyt oczywista. Ale jest ona zasadniczo formą rozgrzewki, bo każdy odcinek przynosi ze sobą coś nowego o "Stałych" bohaterach serialu.

Każdy z odcinków powoli podnosi napięcie. Naturalnie na końcu odcinka musi częściowo ujść, ale ne uchodzi cale. I tak mniej więcej od początku 2 sezonu napięcie oscyluje na bardzo wysokim poziomie.

I to NAPRAWDĘ uzależnia!

Piosenka.

Ckliwie

The Tray - "How to save a life"

Step one you say we need to talk
He walks you say sit down it's just a talk
He smiles politely back at you
You stare politely right on through
Some sort of window to your right
As he goes left and you stay right
Between the lines of fear and blame
You begin to wonder why you came

CHORUS:
Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life

Let him know that you know best
Cause after all you do know best
Try to slip past his defense
Without granting innocence
Lay down a list of what is wrong
The things you've told him all along
And pray to God he hears you
And pray to God he hears you

CHORUS:
Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life

As he begins to raise his voice
You lower yours and grant him one last choice
Drive until you lose the road
Or break with the ones you've followed
He will do one of two things
He will admit to everything
Or he'll say he's just not the same
And you'll begin to wonder why you came

CHORUS:
Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life

CHORUS:
Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life
How to save a life
How to save a life

CHORUS:
Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life

CHORUS:
Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life
How to save a life

Ferrari Appaloosa

noreply@blogger.com (Michał) — Mon, 19 Jan 2009 16:17:00 +0000

Tak, ten pojazd nie istnieje nigdzie poza uniwersum RPG'a Shadowrun.

I wbrew marce nie jest super wypasionym coupe chociaż ma bardzo interesującą linię... I jest świętym graalem dla mojej postaci w Shadowrun i lekarstwem na wszelkie braki obecnego wozu.

A czym jeździ Marin WIndbereg? Hummerem. Jako profesjonalny tuner karabinów maszynowych, jego Hummer zawiera: wzmocniony silnik i opancerzenie (silnik na tyle mocny, by 5 tonowym cudem palić gumy), klucz magnetyczny jak w laboratorium, bardzo mocna głowicę optyczno elektroniczną, na pace zestaw naprawczy (tak, tak, zestaw do napraw mechanicznych MUSI zawierać mocną wiertarkę i wiertła odpowiednie do otwierania sejfów...) no i oczywiście osłaniający tylna połswerę automatyczny KM. Do tego 4 miejsca.

Czego można chcieć więcej? Transporter opancerzony. Do tego marki Ferrari. Mode Appaloosa. KM zostanie z tyłu - wieżyczką będzie demontowany dron gąsienicowy z następnym KMem. I jego już nie będę musiał dopancerzać :)

I gdyby nie ta nazwa - "Appaloosa" nie obejrzałbym genialnego westernu. Po prostu ominąłbym go.

Obsada:
Ed Harris
Viggo Mortensen
Jeremy Irons
Renee Zellweger

Mało brakło, a pominąłbym naprawdę genialny film. Jest to w gruncie rzeczy uczciwy kompromis pomiędzy "Bez Przebaczenia" i "Tajemnica Brokeback Mountain". Cała uczciwość tego kompromisu polega na tym, że z obu filmów wzięto to, co najlepsze. Mamy do czynienia z klasycznym w westernach motywem: stróż prawa (Ed Harris) i jego zastępca (Viggo Mortensen) przybywają do miasta terroryzowanego przez tego złego (Jeremy Irons). Początek filmu dzieje się na tyle szybko, że nie jest dla widza zaskoczeniem, że po sielankowym wstępie będzie szlo opornie. Ale spokojnie, bohaterscy kowboje dopną swego. Ale co to! Bohaterscy kowboje są przyjaciółmi i posiadają coś więcej poza kapeluszem, rewolwerem i pasem z nabojami. Posiadają naprawdę porządnie skonstruowaną psychikę, której pikanterii dodatkowo dodaje Renee Zellweger, która wprowadza w prostą kowbojską sprawę solidną dawkę szaleństwa i testosteronu.

Dużym, nawet wielkim atutem filmu jest gra aktorów i dbałość o pierdoły. Aktorzy grają przepięknie. Ed Harris mógłby spokojnie konkurować w szeryfowaniu z Clinte Eastwoodem, a Viggo Mortensen jest jego naprawdę dobrym zastępcą i pomocnikiem. Dodatkowo ich duet bije na głowę duet Heatha Ledgera i... tego drugiego :) z "Tajemnica...". Ale niestety nie zdobędą nagrody za najlepszy kinowy pocałunek roku, bo takowego nie było. I bardzo dobrze... A Jeremy Irons? Maestria - uwielbiam ten głos i ten sposób spokojnego wypowiadania i radosnego akcentowania gróźb.

No i jeden detal: jak wiadomo, na dzikim zachodzie jest sucho, piach leci w oczy, słonce mocno świeci. Scena w saloonie: na czole bohaterów jest gruba krecha: u góry naturalny kolor skory pod kapeluszem, na dole geologia nawierzchni dzikiego zachodu. Maestria!

Film po prostu mistrzostwa świata.

Gdyby nie radosny pop-rock przy napisach końcowych...

Dla niedowiarków: na plakacie ten po lewej to Viggo Mortensen.

Piosenka dnia:

Dire Straits "Once opona time in the west"

Some people get a cheap laugh breaking up the speed limit
Scaring the pedestrians for a minute
Crossing up progress driving on the grass
Leaving just enough room to pass
Sunday driver never took a test
Oh yeah, once upon a time in the west

Yes its no use saying that you dont know nothing
Its still gonna get you if you dont do something
Sitting on a fence thats a dangerous course
Oh, you could even catch a bullet from the peace-keeping force
Even the hero gets a bullet in the chest
Oh yeah, once upon a time in the west

Mother mary your children are slaughtered
Some of you mothers ought to lock up your daughters
Whos protecting the innocenti
Heap big trouble in the land of plenty
Tell me how were gonna do whats best
You guess once upon a time in the west

Oh yeah, once upon a time in the west
Oh yeah, once upon a time in the west
Oh yeah, once upon a time in the west

Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy

noreply@blogger.com (Michał) — Mon, 12 Jan 2009 22:28:00 +0000

I nie dałem ani grosza i sam dobrze nie wiem, jak to się stało.

Bo przecież charytatywny występ sceniczny i podbijanie ceny na aukcjach, których nie chciałem ostatecznie wygrać się nie liczy...

A jak zwykle z okazji WOŚP'a odbył się w sobotę przed finałem pokaz Szkoły Fechtunku Aramis w klubie osiedlowym Wola Duchacka Wschód na ulicy Czarnogórskiej w Krakowie. Atrakcjami były koncerty działających przy klubie zespołów od Hip Hopu po Rocka, pokaz chearliderek, pierwszej pomocy oraz SFA (to, że pierwsza pomocy była zaraz po nas naprawdę nic nie znaczy... NAPRAWDĘ...)

Dwa wyjścia, cztery osoby - jak zwykle pełna koncentracja i przygotowanie.

Jak zwykle wszystko udało się. Powiem więcej - był to jeden z wyższolotnych pokazów.

A publika szalała :)

Galeria zdjęć autorstwa Maksa Szelęgiewicza

WOŚP - Max

Galeria autorstwa Oli i Moniki

WOŚP 09 - lepsze

Piosenka dnia:

Avantasia - "In Quest For"

Coming from the wastelands
Full of reason, common sense
Where their principles are blocking minds
And you don't understand
Giving you belief,
You never touch, you never see
But if you dare to try to grip it
you're accused for heresy

[Gabriel:]

Here I stand to find the truth
and for ought I know
You're the one to show me
You can tell my spirit how to grow

No, the more I try
The more confusion on my mind
And no matter how I try
I feel my eyes seem to stay blind

[Tree of Knowledge:]

No use in analysing, forget about alchemy
Because the secret of all truth
Is the quest for - and you'll feel

When you knock right on the door
"Forever locked" they say
A little man will let you in,
For you have always tried - to get inside

You're in quest for more to find the core
Your journey still ain't over
Your quest is your purpose, go on
You're in quest for more to find the core
It will be - never- over
Your quest is your purpose, go on ...

You're in quest for more to find the core...

Queen

noreply@blogger.com (Michał) — Tue, 06 Jan 2009 10:57:00 +0000

Czyli zespół - legenda.

Ale zasadniczo nie o nich będzie, tylko o poważnych zespołach power-metalowych.

No dobrze, będzie coś.
Kawałek "Bohemian Rhapsody"

To więcej niż utwór, to pierwszy historycznie przedstawiciel rokowej opery. Zresztą z płyty "A night at the opera" [Meleth - dziękuję za uwagę;-)]

Jako, że o tym utworze powiedziano wiele, ja nie powiem nic więcej.

Blind Guardian.

Zespół jawnie przyznający się do czerpania inspiracji od Queen. Wielki, klasyczny, niezatapialny zespół czerpie inspirację z innego zespołu? To Queen jest naprawdę wielkie.

Blind Guardian zresztą też - to musi być wielki zespół power metalowy, żeby nagrać na swojej płycie "Surfin USA" w.... oryginalnej, nie-metalowej tonacji.

No i żeby było śmieszniej kawałek naprawdę dobrze brzmi :)

[Podczas przerwy w pisaniu tego posta zostałem po raz pierwszy tej zimy trafiony śnieżką w policzek. I po raz pierwszy oddałem z nawiązką :)

I cytując tą-co-tą-śnieżką-dostała "Nie znasz dnia ani godziny!"

Znalem... A był 5 stycznia roku 2009, około godziny 22...]

Wracając do merirum:

Jest taki zespół, co nazywa się "Avantasia". Właściwie nie jest to zespół, tylko tzw. sideprojekt składający się z muzyków z grupy Edguy, Within Temptation, Rhapsody, Black Sabath i Helloween jeżeli się nie mylę. Ten miks nie mógł być błędem.

Wspólnie wydali niebagatelnie genialny krążek o nazwie "The Metal Opera". Zaskakujące :) Krażek, a właściwie dwa, mogły by spokojnie być wystawiane w formie teatralnej jako pełnoprawna opera.

A co to ma do Queen?

Gdy pierwszy raz słuchałem tej płyty, w ucho rzuciły mi się wstawki, które jednoznacznie kojarzyłem z Queen a konkretniej Bohemian Rhapsody. To źle? No właściwie to źle, bo po takim składzie można spodziewać się perfekcyjnej oryginalności...

Ale to brzmi genialnie!

Zresztą posłuchajcie samo kawałka "No Return"

I na koniec moj ulubiony kawałek:

Avantasia - "The Looking Glass"

[Gabriel:]
Drawn by the sound of that wild raving pound
No one has told me
I gotta know all about hell and below
They never told me
The quest for nexus
In your life and for all that's beyond...

[Gabriel:]
When I gaze at the man who is gazing at me
When I stare into the looking glass
When I ask what he sees
Then I'm asking for more and the more
that i wanna know
I know what I'll never know

[Tree of Knowledge:]
From far away, from the state of decay
You've come to wisdom
Many've been led, into madness instead
Toll of my kingdom
The quest for nexus has brought
Many men of genius to insanity

[Gabriel:]
When I gaze at the man who is gazing at me
When I stare into the looking glass
When I ask what he sees

[Tree of Knowledge:]
Then you're asking for more, and the more that
you wanna know
You know what you'll never know

[Tree of Knowledge:]
As long as you long for the whole
You can't get a part of at all
How proud would the buildings of Rome
Look without a single stone

[Gabriel:]
When I gaze at the man who is gazing at me
When I stare into the looking glass
When I ask what he sees
Then I'm asking for more and the more
that i wanna know
I know what I'll never know...

Żenuła...

noreply@blogger.com (Michał) — Wed, 31 Dec 2008 11:09:00 +0000

Tak, jestem zboczeńcem motoryzacyjnym i mam irracjonalny i niezaspokajany gust. A oto dwa przykłady.

Po pierwsze. Mitsubishi Lancer Sportback.

Sportback? Whatafak? Co to za rodzaj nadwozia? A, hatchback :D

Napisałem kiedyś, że z zewnątrz stylistycznie jest bardzo ładny. Zwłaszcza z przodu. Podtrzymuje, chociaż patrząc na zdjęcie tyłu się nad tym zastanawiam...

A wczoraj w Galerii Kazimierz miałem sposobność wsiąść do tegoż modelu i zobaczyłem to:

No super: genialna kierownica, manetki zmiany biegów na miejscu, pod palcami. Porządne sportowe zegary. Hura

Ale nie mogło być zbyt pięknie. Widzicie te dwa płaskie elementy nad panelem klimatyzacji? Jeden z nich informuje o obecności pasażera na fotelu obok... What? A drugi, czy airbag mu wypali, czy nie. Whatafack? No i do tego dochodzi panel klimatyzacji rodem z Toyoty. I fotele, które mają trzymanie dobre, ale nie sportowe. Żeby nie być gołosłownym - da się zrobić normalny fotel, nie kubełek, taki, żeby naprawdę dobrze trzymał. Podparcie lędźwi musi po prostu odrywać się od płaszczyzny oparcia pod kątem prostym, a nie 45 stopni...

No dobrze. Dajmy na to, że to była wersja "cywilizowana".

Idący dalej tąże Galerią Kazimierz spotkalem Fiata 500 Abarth. Tutaj już nie spodziewałem się za grosz cywilizacji. Znalazłem coś jeszcze gorszego.

Nie wygląda tak źle. W porównaniu z innymi samochodami o takich ambicjach z zewnątrz jest wręcz ascetyczny. Podobały mi się masywne felgi i koła, sugerujące, że nawet pojazd o takich proporcjach może jednak trzymać się drogi. Ogólnie Fiat 500 jest brzydki. Styl retro umie wydać z siebie coś o wiele ładniejszego. Jednak w tym konkretnym wydaniu, jako szalona rajdówka wydaje się być jak najbardziej na miejscu, jako urzeczywistnienie romantycznej nostalgii.

Nie mogłem się oprzeć i wsiadłem do środka.

Kontynuując wątek retro: wyobraźmy sobie kobietę. Proste, rude włosy do ramion. Blada cera. Na policzku pieprzyk jak Marylin Monroe...

W obrębie działania kierowcy jest genialnie. Uwygodnionyfotel kubełkowy, lampa "shift up". Efektownie wyknanie zegary, lewarek tam, gdzie powinien być.

... jest ubrana powiedzmy sobie normalnie. Można by z niej "wyciągnąć" o wiele więcej, ale nie będziemy narzekać, ideałów nie ma, a itak jest genialnie...

Konsola klimatyzacji i reszta elementów "po prawej" jest ładna - prosto z normalnego Fiata 500. Ale to za mało. To za cholerę nie pasuje do lampy "shift up"...

... żeby dokopać się do zapięcia stanika, trzeba było odgarnąć metkę z wielkim napisem Triumf. Na oko C i to nie dolne partie C... Zapięcie puściło... dwie zmięte w kulkę kartki papieru też...

Lampka oświetlająca wnętrze jest DOKŁADNIE IDEALNIE TAKA SAMA jak we wszystkich małych Fiatach od Uno! Jak ją zobaczyłem myślałem, że mnie przekręci...

Piosenka dnia:

Nightwish - "Deep blue sea" OST Crimson Tide

Miesięcznik archaniol.aramis.pl

noreply@blogger.com (Michał) — Sat, 13 Dec 2008 13:42:00 +0000

No wychodzi na to, że miesięcznik :)

A co się działo tak ważnego, że odgrzebałem bloga?

III Mistrzostwa Polski w Szermierce Pojedynkowej!

Odbyły się one we Wrocławiu na sali gimnastycznej VII LO przy ulicy Kruczej.
Specyfiką sali w poniemieckim monumencie jest to, że znajduje się ona na czwartym piętrze. A każde z piętek ma 4-5 metrów wysokości. Rozgrzewka nóg po wejściu na górę okazuje się być minimalna tudzież zbędna :)

Na mistrzostwa przyjechało prawie pięćdziesięciu szermierzy z całej polsku:
-Lorika Warszawa
-WKS Wrocław
-Polski Klub Szermierczy Warszawa
-Oddziały SFA: Kraków, Szczecin, Warszawa i Wrocław.

Zawodnicy walczyli w czterech konkurencjach:
-szpada dworska
-szabla pojedynkowa
-szabla sportowa
-rapier z lewakiem

Dwa dni obfitowały w piękne i nierzadko pełne dramatyzmu starcia. Największe zainteresowanie wzbudzały dogrywki: gdy w grupie trzyosobowej każdy z walczących miał tyle samo punktów, dochodziło do dogrywki. Każdy walczył z każdym do jednego trafienia. W przypadku stanu 1:1:1 dogrywkę powtarzano (co zdarzyło się dwa razy, raz w szabli pojedynkowej raz w rapierze i lewaku). Przy stanie 0:1:2, odpadała osoba bez punktów.

Jednak najbardziej dramatyczną walką był finał rapiera z lewakiem: Staszek Nagórski kontra Maestro Marek Jeziorski. Faworytem naturalnie był Maestro, jednak Staszek z każdą walką eliminacyjną radził sobie lepiej, pokonując wcześniej kilku bardziej doświadczonych szermierzy.

Napięcie osiągnęło szczyt przy stanie walki 2:2. Każdego z zawodników jedno trafienie dzieliło od mistrzostwa. statecznie punkt zdobył Staszek Nagórski, zdobywając po dramatycznym pojedynku tytuł mistrzowski.

Wyniki mistrzostw:

Szpada Dworska
1) Andrzej Lamenta, Lorica
2) Grzegorz Czarny, SFA
3) Rafał Jarosz, Lorica
4) Basia Kosoń, SFA
Liczba zawodników: 26

Szabla pojedynkowa
1) Maestro Marek Jeziorski, SFA
2) Tomasz Ogiński, WKS
3) Grzegorz Czarny, SFA
4) Rafał Jarosz, Lorica
Liczba zawodników: 20

Szabla Sportowa
1) Basia Kosoń. SFA
2) Filip Malawski, SFA
3) Paulina Krumholz, SFA
4) Monika Fronczyk, SFA
Liczba zawodników: 6

Rapier z Lewakiem
1) Staszek Nagórski, SFA
2) Maestro Marek Jeziorski, SFA
3) Rafał Jarosz, Lorica
4) Andrzej Lamenta, Lorica
5) Grzegorz Czarny, SFA
Liczba zawodników: 15

Pełne wyniki i punktacja: http://www.aramis.pl/wyniki.html

Galerie zdjęć:

II Mistrzostwa Polski w Szermierce Pojedynkowej - galeria wyjściowa

A teraz z innej beczki:

Ten film nie miał jeszcze premiery w Polsce, ale udało mi się zdobyć egzemplarz...
"Terry Pratchett - Kolor Magii"

Film jest mało to powiedzieć genialny. Chociaż w przypadku Pratchetta należy powiedzieć, że film jest taki, jak należy i nic więcej. A rozwijając "jak należy" - jest majestatyczny, jest pełny, mięsny, jest prześmieszny, jest jednym wielkim "wow". Czyli jest dokładnie taki, jak proza Pratchetta i dokładnie taki, jakim chcielibyśmy, żeby była ekranizacja. A nawet jest więcej: przecież w książce nie da się dokładnie opisać każdego detalu. A film pokazuje każdy najmniejszy detal Świata Dysku.

Ma do tego genialną muzykę, która jest tak skomponowana, żeby być w tle, nie narzucać się, a jednocześnie generować megawolty napięcia u widza.

A obsada? Głównie są to mniej znani aktorzy, a z tych bardziej znanych:

Patrycjusza gra Jeremy Irons. I wbrew pozorom bardzo dobrze odnajduje się w roli machiawelicznego władcy Ankh Morpork.

Ruchy śmierci oddaje że tak powiem "jakiś aktor". A głos? Głosu śmierci użyczył nikt inny jak sir Christopher Lee! Dla nieświadomych: Saruman, Darth Tyranus aka Hrabia Dooku, Francisco Scaramanga, rekordzista-Guinnesa-w-kategorii-ilości-zagranych-ról. Maestria :D

Dwukwiat. Tutaj potrzebujemy aktora o miłej buźce, lekko debilowatym uśmieszku i tym, co przyciąga ludzi w małych słodkich dzieciach. Sean Astin. Znany też jako Samwise Gamgee ;-)

Ah, jedna sprawa: film trwa... trzy godziny i jest dwuczęściowy :)

Piosenka dnia:
Demons and Wizards - "Crimson King"

Show me your banner
Come show me your sign
The Crimson King's eye
Is the mark to reveal you are mine
I am your master
I will make your dreams come true
I'm your messiah
A twisted one as you may know

My right hands, my servants
My soldiers, my tools
Spread out the good news
Find my children and gather them all
We'll take all low men
All the hatred, evil souls
We share one desire
A wicked one as you may know

Touched by the Crimson King
Touched by the Savior
The tower falls on Judgement Day
Touched by the Crimson King
Touched by the Saviour
Like it's been written many years ago

I am the angel I am madness
I am the word I am the law
I am holding truth release your sadness
I am the key I am the door
Release!
Oh there is
War and evil
Whores and sinners
Take my hand and I show you
Where to go
Call me Flagg
I'm the Good Man
I'm the Dark Man
Take my hand and
I show you where to go
Release!
Come take my hand
To the promised land

Redeemer
Deceiver
The demon
The man in black

The universe is void
Just you and I
Let there be light
The stars will rise
Then fall again
Climbing to the top
An empty room
Is all there is
Oh I fear it is
Prophecies were made of you and I
The vision's strong
But meanwhile keep on falling
Oh what a miracle is life
An even bigger one is size
It's just the way it is
I fear it is
It's just the way it is

Life's a wheel nothing more
It goes round and around and a...
I am the ageless
I am "Legion"
I'm your lord
I will bring terror
I'm a demon in disguise
The thrill of a thousand
Worlds dying at once
But my ultimate goal
Lies beyond the downfall

Touched by the Crimson King
Touched by the Saviour
The tower falls on Judgement Day
Touched by the Crimson King
Touched by the Saviour
Like it's been written many years ago

"

noreply@blogger.com (Michał) — Fri, 07 Nov 2008 10:32:00 +0000

Byłem, widziałem.

Cinema City, godzina 0:07.

Film jest genialny w każdym calu: fabuła, muzyka, zdjęcia, Bond i jego kobiety są naprawdę genialnie dobrane i poskładane w niepowtarzalną całość...

Na początek Gemma Arterton, która w filmie jest... ruda. I wygląda genialnie, ale to nie o nią tu chodzi...

Olga Kurylenko. Na tym zdjęciu jest ładna...

A tu wygląda obłędnie.

I to właśnie jest cały urok filmu. Jest brzydki, Jest brudny. Jest krwawy. Jest emocjonalny.

I dlatego po prostu TRZEBA go obejrzeć.

Piosenka dnia:
Blind Guardian - "Mordred's Song"

I've lost my battle before it starts,
My first breath wasn't done,
My spirit is sunken deep
Into the ground.
Why am I alone?
I can hear my heartbeat..
...silence is all around.

See hate will rise,
So don't come closer,
Fear your child.
Born with a king's heart,
But fate fooled me,
And changed my cards.
Noone asked if I want it..
If I like it..

Pain inside is rising.
I am the Fallen one.
A figure in an old game,
No Joker's on my side.
I plunged into misery..
I'll turn off the light,
And murder the dawn.
Turn off the light,
And murder the dawn.

Nothing else,
But laughter is around me.
Forevermore
Noone can heal me.
Nothing can save me..
Noone can heal me...
I've gone beyond the truth,
It's just another lie.
Wash away the blood on my hands,
My father's blood.
In agony we're unified.

I never wanted to be,
What they told me to be.
Fulfill my fate then I'll be free?
God knows how long..
I tried to change fate...

Pain inside is rising.
I am the Fallen one.
A figure in an old game,
No Joker's on my side.
I plunged into misery..
I'll turn off the light,
And murder the dawn.
Turn off the light,
And murder the dawn.

I plunged into misery..
I'll turn off the light,
And murder the dawn.
Turn off the light,
And murder the dawn.

Lekkie spóźnienie...

noreply@blogger.com (Michał) — Thu, 06 Nov 2008 18:05:00 +0000

Czyli zdjęcia z nocnego wypadu na cmentarz Rakowicki dnia 1 Listopada 2008.

Od Wszystkich świętych 08

Piosenka dnia:

Blind Guardian - "Imaginations from the other side"

Where are these silent faces
I took them all
They all went away
Now you're alone
To turn out every light so deep in me
Hold on, too late

Will I ever see them back again
Or did they all die by my hand

Or were they killed
By the old evil ghost
Who had taken
The ocean
Of all my dreams
Which were worth to keep
Deep inside my heart
I wish I
Could get them back
From the everflow
Before they'll fade away
Imaginations from the other side
Far out of nowhere
It got back to my mind
Imaginations from the other side
Far out of nowhere
It got back to my mind
Out of the dark
Back to the light
Then I'll break down
The walls around my heart
Imaginations from the other side

Where's the ocean's daughter
Was Peter Pan in Mordor
No one's there to keep alive
All these fairy tales
May I return to Oz
Will I meet the "Tin Man"
"Coward Lion" where are you
Without brain the scarecrow's lost
In the middle of the lake
Stranded in the real world
Left in the world
No place for daydreams
Serious life
I fall into
I fall into a dark hole
And I can't come out
Do you know if Merlin did exist
Or Frodo wore the ring
Did Corum kill the gods
Or where's the wonderland
Which young Alice had seen
Or was it just a dream
I knew the answers
Now they're lost for me

Imaginations from the other side
Far out of nowhere
It got back to my mind
Imaginations from the other side
Far out of nowhere
It got back to my mind
Out of the dark
Back to the light
Then I'll break down
The walls around my heart
Imaginations from the other side

[SOLO]

I hope there is a way back
With my talisman
So I look into myself
Into the days when I was just a child
Come follow me to wonderland
And see the tale that never ends
Don't fear the lion nor the witch
I can't come back
I'm lost but still I know
There is another world

Imaginations from the other side
Far out of nowhere
It got back to my mind
Imaginations from the other side
Far out of nowhere
It got back to my mind
Out of the dark
Back to the light
Then I'll break down
The walls around my heart
Imaginations from the other side

"Kosa we mgle"

noreply@blogger.com (Michał) — Mon, 03 Nov 2008 22:57:00 +0000

Czyli odkrywam w sobie fascynacje kinem gore. Chorą i psychodeliczna fascynację.

I już wiem, że Piła to film dla mięczaków. Jest najwyżej thrillerem psychologicznym.

A "Kosa we mgle"? Wymysł osobisty zainspirowany dzisiejszą mgłą.
Jechałem sobie grzecznie aleja Jana Pawła II. W sumie 70 km/h w takich warunkach wynikało z założenia, ze przy 50 i tak nie wyhamuję... Praktycznie cały przód XM'a, czyli 6 halogenów: mijania, długie i przeciwmgielne włączone. I widzę... zielone przy przejściu dla pieszych przy Polfie. I tylko widzę nogi przechodniów lezących na czerwonym świetle... A oczyma wyobraźni widzę tą pojawiającą się z mgły kosę, kasującą przechodnia od pasa w dół i znikającą spowrotem we mgle... Masakra :D

Piosenka dnia:

The A Team Intro - metal version

Otwieram książkę a tu...

noreply@blogger.com (Michał) — Fri, 31 Oct 2008 21:58:00 +0000

... natarcie!

Profesor Zbigniew Czajowski - "Szermierka na Szpady"

No dobra, z innej beczki.

W końcu obejrzałem "Sierociniec".

Nie wiem, czego się po tym filmie tak naprawdę spodziewałem. Był reklamowany, jako film w stylu "Labiryntu Fauna" czyli jako film obyczajowy w dość specyficznych i rzadko spotykanych realiach. Nie było nic strasznego, było kilka jazd, ale poza tym generalnie spokojnie.

No dobra - odpalamy. Historyjka o rodzinie z adoptowanym dzieckiem, która przeprowadza się do budynku pozostałym po starym sierocińcu. No dobrze i co dalej? Nie będę robił spoilera, ale tak: na rozwój akcji w kierunku innym niż zwykły film obyczajowy trzeba było czekać sporo ponad pół filmu. Dobrze, akcja była ładna, podobało mi się. Ale mało i zbyt subtelnie.

Może jestem żądnym krwi psychopatą?

Zakończenie było dobre, muszę przyznać, że tutaj film mnie zaskoczył. Ale w sumie mało jak na 2 godziny filmu...

Jak ja dawno o autach nie pisałem.

Premiera Quantium of Solace juz niedługo... I coś mi mówi, że na nią pójdę, bo "Casino Royale" naprawde, ale to naprawdę mi się podobało.

Powiem więcej, powieszę sobie na drzwiach plakat z Danielem Cragiem i zasłonię nim plakat ze Star Wars.

A pod plakatem z Danielem Cragiem powieszę plakat z jego furą.

Aston Martin DBS.

Z tym zdjęciem jest problem. Jest zrobione za bardzo z góry i nie pokazuje w pełni smukłości sylwetki tego samochodu. A jest ona perfekcyjna. Auto w żadnym momencie ani nie zaczyna gwałtownie rosnąć ani gwałtownie opadać. Zaczyna się, jest i kończy się na idealnej wręcz wysokości i w idealnych proporcjach.

...ale jest dwudrzwiowe. Ale na to też mamy radę.

Zasadniczo robimy coś takiego: bierzemy 911, obcinamy przed silnikiem i bierzemy Porsche 949 i obcinamy przed kabiną i łączymy w jedno.

Efekt?

Jak zwykle w przypadku Porsche - genialny samochód. I do tego można się spokojnie dzielić wrazeniami jazdy z 5 osobami, które mogą w o wiele bardziej komfortowo niż w przypadku klasycznego Porsche wsiadać, wysiadać i przede wszystkim siedzieć w środku.

Piosenka dnia:
Hey - "Moogie"

O piątej rano, minut pięć i pół
Zmarł szeptem Jan w pościeli swej
Potężne ciało, od stóp do głów
Wypełniał szczelnie - opasły duch
Z trudem więc przeciskał się
Przez czarny tunel, do boskich wrót
Tunel bowiem w rozmiarze L
o X za mały dla Jana był

Więc nie myśl że wieczność
Jest balem czy ucztą
Pobytem w kurorcie, wesoły miasteczkiem
Bankietem z gwiazdami, tańcami do rana
Herbatką u króla z szampanem, ciasteczkiem
Wieczność to tunel kończący się.. dupą

Kaszel Piotra - dozorcy raju
Z oddali gdzieś dobiega go
Trwało nim strudzony Jan
Poczuł nieba subtelna woń
O szóstej sześć - czasu ziemskiego
Otyły astral utknął w tunelu
To tego dnia, zaklinował Jan
Dupą dostęp do nieba bram

Więc nie myśl że wieczność
Jest balem czy ucztą
Pobytem w kurorcie, wesoły miasteczkiem
Bankietem z gwiazdami, tańcami do rana
Herbatką u króla z szampanem, ciasteczkiem
Wieczność to tunel kończący się.. dupą

Mój pierwszy film...

noreply@blogger.com (Michał) — Thu, 23 Oct 2008 16:00:00 +0000

Cykniety aparatem Zenit - E.

Aparat należał do mojego dziadka, na zdjęciach moja mama ma z 13 lat. W wieku 15 lat bawiłem się nim przez chwilę i... Tak, zgadliście, zepsułem. No dobra, nie zepsułem, ale na tamtą chwilę trwale unieruchomiłem. Żadna szkoda, i tak nie umiałem doprowadzić go do porządku.

No i z racji rozwoju hobby fotograficznego przypomniałem sobie w końcu o Zenicie. Godzinę prawie zajeło mi dojście, co wtedy zrobiłem nie tak. I aparat ożył.

Nabyłem za ciężkie pieniądze film Kodak Gold 400 dowodząc po drodze, że sprzedawca nie miał bladego pojęcia o fotografii.

No to cykamy: pierwsze wrażenie - ludzie patrzą na mnie jak na dziwaka... drugie - trzeba przeczyścić szkła.

Wycykalem te 36 zdjęć i przejęty oddalem film do wywołania. Założyłem sobie, że będe się bardzo cieszył, jeżeli wyjdzie koło 5 zdjęć dobrze oświetlonych i dobrze ostrych...

Na wywołanei i zeskanowanie filmu czekałem 4 dni... Odebralem u fotografa kopertę z negatywem i płytą CD. Negatyw wygladał na wyraźni... Ale to o niczym nie musiało świadczyć... Płytka w drive i patrzymy...

Efekt? z 36 zdjęć 23 wyszły ostre, z czego przy kilku można by dyskutowac nad jakością ekspozycji. Reszta perfekt. I jak tu nie zakrzyknac "komuno wróć".

A oto galeria tych 23 zdjęć:

Zenit, film 1

Piosenka dnia:

Van Canto - "Speed of Light"

I have walked about a million miles,
Step by step into the haze.
To notice it it took a while
That circles where the ways I made.
Is it far too late?
Changing my own fate.
A million voices telling me:
"Tomorrow is a different day.
Our concept is to do the same,
The opposite of yesterday".
Let me get away.

At the speed of light I fly
I'm one step away.
Seconds turn days into nights
And I am on my way.
At the speed of light I fly
Aeons passing by.
All believers still alive
At speed of light they fly.

A cave, narrow walls surrounding me.
This is just a place to die.
Although sometimes one gets to see
Shiny lightnings passing by
At the speed of light,
Breaking through the night.
A million voices telling me
Nonsense I should listen to.
There's better life beyond these walls,
And now I know what to do:

I will get away.

End what was there, what has been.
Break the silence.
Tell me about what you hold inside.
See what is here, what will be.
Be inspired.
Take off to fly to a better life.

At the speed of light I fly
I'm one step away.
Seconds turn days into nights
And I am on my way.
At the speed of light I fly
Aeons passing by.
All believers still alive
At speed of light they fly.

Flying at the speed of light
The speed of life is quickly passing by.
Still it's all the same.
Flying at the speed of light
The speed of life is quickly passing by.
I'm here to remain. [x2]

[Solo]

End what was there, what has been.
Break the silence.
Tell me about what you hold inside.
See what is here, what will be.
Be inspired.
Take off to fly to a better life.

Yhym...

noreply@blogger.com (Michał) — Sun, 05 Oct 2008 09:18:00 +0000

Będzie nowy post :)

Jak dawno nie grałem w RPG. A jak już wczoraj zagrałem to od razu z grubej rury.

System: Shadowrun

Skład drużyny:

mocny mag o dość oryginalnych zdolnościach - Asia
adept o pewnych subtelnych zdolnościach magicznych i takiej sile, że zdoła wynieść 4 ranne osoby na raz... sama będąc ranna - Karolina
adept, który rozbroi dowolny system informatyczny i... z kuszy odstrzeli żywiołowa ognia
weteran służb specjalnych, którego odwód bicepsa to suma obwodów bicepsów reszty... i do tego ściągnie każdego przeciwnika z karabinu z dowolnego zasięgu

No i czego taka nijak nie zgrana drużyna dokonała?

Porwaliśmy komisarza filipińskiej policji i skutecznie zaszantażowaliśmy...
Podwędziliśmy z przystani policyjnej korwetę uzbrojoną jak średniej jakości niszczyciel (dwa działka 30mm gatling, wyrzutnia rakiet woda-wszystko, miny, droidy w liczbie przewyższającej załogę okrętu, uzbrojenie desantowe dla całej załogi)
Całej? 16 osób.
Obezwładniliśmy i zajęliśmy druga korwetę, osłanianą przez dwie kolejne korwety i dwa myśliwce. Amunicja żelową ;-)
Upozorowaliśmy wypadek na jednej z korwet i chcieliśmy uciec dwiema... Pod banderą marynarki japońskiej...
Ale jedną trzeba było wystawić jako cel... Tak, tą "nieuszkodzoną". Zdetonowaliśmy ją... gdy była już otoczona przez droidy...
Ustawiliśmy okręt na kurs do przystani, która była naszym celem... Ustawiliśmy ładunki wybuchowe, założyliśmy akwalungi i ewakuowaliśmy się.
Gdy łódż zablokowała dość ekspresyjnie wejście do przystani, my zaczęliśmy się zastanawiać nad tym murem otaczającym wyspę...
Który ostatecznie od niechcenia sforsowaliśmy.
Zrobiliśmy krotki reportaż z okolicy, jakimś sposobem wśród 30 tys osób co najmniej znaleźliśmy tą, co trzeba.
Mając 6 akwalungi, materace dmuchane, możliwe do użytku dopiero 3 km od brzegu, gdzie nie musimy uż płynąc pod wodą, no i maga, który mieni się w delfina.. w ten sposób ewakuowaliśmy się z wyspy w 6 osób (4 dorosłe, mag-delfin i roczne dziecko) i pokonaliśmy 100 mil morskich wpław...

A co mieliśmy na wyspie zastać? Piracką kopalnię, kilku strażników i kilkunastu więźniów... Zleceniodawca musiał nam się długo tłumaczyć...

Komentarz MG po misji: "to było ultra trudne zadanie" "jakbyście zrobili cokolwiek głupiego zginęlibyście".

Grubo...

Ah, zaległe fotki:

Drukarnia 27-09-08

Piosenka dnia:

Hey - "Missy Seepy"

Mróz nas zaskoczył
Nagich
W miłosnym zwarciu
Pośród traw
Od wiosny
Śniegi stopniały
W słońcu
Niepostrzeżenie minął
Rok ostatni.

Nie myśl już , zapomnij mnie.
Nie myśl już , zapomnij mnie.

Stoisz na brzegu
Popatrz
Rzeka węgorze
Wplotła mi
W warkocze
Ryby składają
Ikrę
W moich martwych ustach
Rak ma domek

Nie myśl już , zapomnij mnie.
Nie myśl już , zapomnij mnie.

Nie myśl już... nie myśl już... nie myśl już... zapomnij mnie.

Białe koszule i krawaty...

noreply@blogger.com (Michał) — Mon, 29 Sep 2008 14:04:00 +0000

Czyli pokaz przy dworku w Krakowie na ulicy Estońskiej. Krótka inscenizacja walk stylizowanych na XIX wiek.

Zapraszam do galerii zdjęć autorstwa dla odmiany mojej Miłości

Estońska 28-09-08

A może by napisać?

noreply@blogger.com (Michał) — Sun, 28 Sep 2008 09:59:00 +0000

Nom, można by.

Otóż w piątek skończyła się jesienna sesja egzaminacyjna, a ja ostatni egzamin mam w... poniedziałek. Zadziwiające. Tak samo jak fakt brakującego zaliczenia, które to będę mógł otrzymać w poniedziałek po 9. Zgadliście egzamin zaczyna się o 9...

No dobra, jakoś sobie z tym - może - damy radę.

A ja dzielnie zamiast się uczyć nadrabiałem zaległości knajpiane z moją magister inżynier Kochanie. 3 dni - 3 imprezy. Wpierw należało odpowiednio oblać obrony na wydziale ogrodniczym Uniwersytetu Rolniczego w Carpe Diem.

Naturalnie miałem ze sobą aparat.

No i pierwszy powrót do domu zryty tańcowanie i fotografowaniem około godziny 2 nad ranem.

Następnego dnia... oblewanie obrony mojego Kochanie solo. Tym razem z małą grupą postanowiliśmy zajrzeć do Tower. I tutaj miłe zaskoczenie. Muzyka nie była specjalnie głośna - nie przeszkadzała w rozmowie. W pewnej chwili usłyszałem od kolegi "Leci 40 to 1". Zbyłem go lekko, ale... Ale przysłuchałem się muzyce. Istotnie leciało "40 to 1" Sabatonu. Cóż to za wspaniała knajpa, gdzie leci taka w
właśnie muzyka :D A kilka kawałków dalej leciało "Primo Victoria". Miód na duszę:)

A trzecia impreza? Na razie nic nie powiem - zdjęcia jeszcze się obrabiają :)

Piosenka dnia:

Manowar - "Warriors of the world"

Here our Soldiers stand
from all around the World
waiting in a line
to hear the battle cry
all are gathered here
Victory is near
The Sound will fill the hall
bringing Power to us all
we alone are fighting
for metal that is true
we own the right to live the fight
we're here for all of you
Now swear the blood upon your Steel
will never dry
stand and fight together
beneath the battle sky

Brothers everywhere
raise your hands into the air
we're warriors, warriors of the World

Like thunder from the sky
sworn to fight and die
we're warriors, warriors of the World

Many stand against us
but they will never win
We said we would return
and here we are again
to bring them all Destruction
suffering and pain
We are the Hammer of the gods
we are Thunder wind and rain
there you wait in fear
with swords in feeble hands
with dreams to be a King
First - one should be a man
I call them out
and charge them all
with a life that is a lie
and in their final hour
they shall confess before they die

Brothers everywhere
raise your hands into the air
we're warriors, warriors of the World

Like thunder from the sky
sworn to fight and die
we're warriors, warriors of the World

If I should fall in battle
my brothers who fight by my side
gather my horse, and weapons
tell my Family how I died
Until then I will be strong
I will fight for all that is real
All who stand in my way will die[DIE] by steel

Refrain:
Brothers everywhere
raise your hands into the air
we're warriors, warriors of the World (2x)

Like thunder from the sky
sworn to fight and die
we're warriors, warriors of the World

Brothers everywhere
raise your hands into the air
we're warriors, warriors of the World (2x)

Like thunder from the sky
sworn to fight and die
we're warriors, warriors of the World

Brothers everywhere
raise your hands into the air
we're warriors, warriors of the World (2x)

A jak uszczęśliwić 21latka?

noreply@blogger.com (Michał) — Mon, 15 Sep 2008 17:10:00 +0000

No poza płcią piękna...

Podnośnikiem hydraulicznym, dwoma koziołkami do podkładania (każde z osobna 2 tony nośności) i ślicznym młotkiem stolarskim :)

Tak czy siak: zakończyłem moją burzliwą karierę w warsztacie równie burzliwą imprezą pożegnalną i udałem się na krótkie, bo krótkie, ale zasłużone wakacje... Czyli 4 dni oglądania non stop filmów w niezłym zimnie nieogrzewanego domku letniskowego w Stróży :)

A było tak:

-Rzym, pierwsze dwie serie. No serial niby genialny, ale momentami totalnie przekombinowany i stanowczo zbyt wyuzdany. Przede wszystkim ora psychikę totalnie. Znajdzie się tam chyba każdy rodzaj charakteru występujący na świecie i każdy z nich zostanie odpowiednio drastycznie rozłożony na czynniki pierwsze i podany z wykwintnym sosem kultury starożytnego Rzymu.

-Liga Niezwykłych Dżentelmanów - film przede wszystkim szalenie estetyczny i wykonany z klasą. Filmowcy mieli budżet i chcieli rozmachu - posłużyli się więc rozmachem z końca XIX wieku, który bardzo, ale to bardzo im się udał. A do tego sir Connery jako Allan Quatermain. Do tego dochodzi całą paleta bohaterów książkowych z przełomu XIX i XX wieku: kapitan Nemi, dr Jeckyl... by wymieniać :) Film jest po prostu cudowny.

-Złoto Dezerterów - ciężko ogląda się film, w którym każdy bohater kojarzy się z inna rola niż tą, która akurat gra. Do szczęścia brakowało tylko Zbigniewa Zamachowskiego. No ale co by tu nie mówić - aktorzy naprawdę stanęli na wysokości zadania i każdy dostał taka rolę do jakiej najbardziej pasował. Na szczególna pochwałę zasługuje Wiktor Zborowski bardzo ładnie grający żydowskiego krawca. Film jest kontynuacją "CK Dezerterzy", jednak tym razem historia toczy się podczas II wojny światowej. Trzeba zrobić skok na niemiecki skarbiec, żeby AK miało pieniądze na funkcjonowanie. A najlepsi do tego ludzie to więzień i dwóch żydów z krakowskiego getta.

-Tylko dla orłów - a to już ostro. Jedyny film z Clinte Eastwoodem, w którym tenże Clint nie gra głównej roli. Bardzo ale to bardzo ładny film szpiegowski z genialną scena walki w i na gondoli kolejki linowej. Założenie jest proste: jest II wojna światowa, Niemcy biorą jako jeńca ważnego amerykańskiego generała, którego trzeba im wyrwać. Brzmi łatwo, ale wcale takie proste nie będzie...

A teraz kilka ładnych zdjątek:

Od Smoke on the water

Piosenka dnia:

Lady Pank - "Mała Wojna"

Aniołowie, jeśli tylko są...
Kryją się w metalowych bunkrach
Takie listy szybko drą
Chcą mnie dziś, chcą mnie widzieć jutro

Paru kumpli już tam jest
Mówią, że krzyżyk piecze w usta
Nauczeni nie bać się
Tylko coś nie pozwala usnąć

Zawsze iść - rozkaz, który mam we krwi
Małą wojnę w sobie mieć
Z każdym z was walczyć do utraty tchu
I bez słów...
mogę zwalić ciebie z nóg
wrogu mój, co wykrzywiasz usta
Nie przepraszaj - tylko wstań
Nigdy już nie zobaczysz lustra

Ludzie są po to, żeby żyć i tańczyć
Ludzie są po to, żeby mogli walczyć
Ludzie są i nie będą nigdy lepsi
Ludzie są...

Tacy są...
Ktoś zapłacił za twój ból
Za szampana łyk
Od tej chwili będziesz mój
Nie, nie odwracaj się...
Patrz mi w oczy. Patrz !

Ludzie są po to, żeby żyć i tańczyć
Ludzie są po to, żeby mogli walczyć
Ludzie są i nie będą nigdy lepsi
Ludzie są...

Ludzie są po to, żeby żyć i tańczyć
Ludzie są po to, żeby mogli walczyć
Ludzie są i nie będą nigdy lepsi

Ludzie są... Nie będą nigdy lepsi
Ludzie są... Nie będą nigdy lepsi
Ludzie są...
Nie będą, nie
Nie będą, nie
Nie będą, nie
Nie...

Jak uszczesliwić 13 latka?

noreply@blogger.com (Michał) — Thu, 11 Sep 2008 00:04:00 +0000

I to świeżo upieczonego!

Ano przepis prosty:

Bierzemy samochód i bardzo odważnego właściciela [tudzież względnie tanie sprzęgło], dokładamy do tego kogoś, kto ma dobrą gadanę i nie traci kultury wypowiedzi w sytuacjach stresowych, jedziemy na starą płytę lotniska...

-Dzisiaj młodzieńcze pierwszy raz poprowadzisz samochód.

Szybkie wyjaśnienie działania pedałów, dźwigni zmiany biegów i kierownicy i dajemy.

W przypadku młodzieńca, któremu ja tłumaczyłem jeżdżenie - ruszenie poszło dobrze. Z hamowaniem gorzej - sporą trudność sprawiło jednoczesne trzymanie hamulca i sprzęgła. Ale spoko, młodzieniec dziarsko poradziło sobie z wrzuceniem dwójki, po chwili nawet trójki. Na więcej nie starczyło ani miejsca ani... odwagi instruktora. I po 10-15 minutach odkrycie: można trzymać prawą rękę na lewarku zmiany biegów a lewą na kierownicy. W wieku 13 lat! No po prostu duma nie z tej ziemi.

A na stwierdzenie "pora na torta - wracamy do domu", młodzieży za kółkiem powiedziała nie znoszącym sprzeciwu tonem "Nie! Jeździmy dalej.".

Zuch!

Piosenka dnia:

Blind Guardian - "Time what is time"

When the moonchild is crying
And silence has broken
The darkest truth

The things she remembered
Had never been her own
Replicant or human
I know the way to show
What do I see
What will I find
Know the answer inside
It's your last step

Ref.:
Time what is time
I wish I knew how to tell You why
It hurts to know
Aren't we machines
Time what is time
Unlock the door
And see the truth
Then time is time again

Whispering
These dreams were never mine
It's cold inside
It's gone forever
The things he saw
Who can say what's wrong or right
The vision of a free life
His eyes had seen it all
For what
He's asking
The vision, vision, vision
I know it's all a lie
I'll remember his past life
And I'll remember time

What did I see
What have I done
God I knew the answers
When he felt so tired

Ref.:
Time what is time
Come lock the door don't let me in
I am the one Your destiny
Time what is time
Reality - It hurts me so
When time is time again

(Solo!)

Look into my eyes
Feel the fear just for a while
I'm a replicant and I love to live
Is it all over now
Only these years
I'll leave but I'm singing

Ref.:
Time what is time
He saw it clearly it's too late
It does not heal but it lets us forget
Time what is time
We'll never know
So don't take care
Then time is time again

Should I forget
The way I feel
God he knows how long I tried
Feel there is no reason to cry
I live my life
In fortune dreams forever

Wrzesień

noreply@blogger.com (Michał) — Thu, 04 Sep 2008 20:53:00 +0000

Miało być od początku patetycznie, ale niestety będzie z kopa:

Po pierwsze, przypominam, że rozpoczął się nowy sezon w Szkole Fechtunku Aramis - więcej informacji o treningach na www.aramis.pl

Po pierwsze tam Mazda jest genialna. Po drugie jest ona prześliczna. Po trzecie wygląda obłędnie. Po czwarte moja Lepsza Połowa już go pragnie. A to chyba największa nobilitacja dla auta ;-)

Dobra pora na patetycznie:

A bo widzicie Dzieci Drogie, Wrzesień to taki feralny miesiąc, że się w nim wojna rozpoczęła. A żeby tam tylko wojna, wojen było masę. No z tym, że ta była największa spośród wszystkich, najbardziej intensywną.

A przede wszystkim była naszą wojną, która przetoczyła się przez nas jak mało dostojny, ale niebywale skuteczny walec.

I to nam trzeba pamiętać o bohaterach tej wojny - o bohaterach, którzy żyli i o bohaterach, którzy umarli dumnie nosząc na czapce i hełmie polskiego orła.

Piosenka dnia:

Blind Guardian - "Bright Eyes"

Fool just another
Fool just another

I've been waiting
For signs of god

Create- enslaved- behaved
I'm out of control
Get lost in a cold world

Leave me alone
Isolation bears hope
There's something else waiting
A promised destiny
Freezing me
I feel restless and low
These days full of sadness
Had joyfully changed into fear

My freakshow will start tonight
Don't miss the right time

Bright eyes
Blinded by fear of life
No Merlin is by my side

And it crept inside
It possessed and changed my mind
The lord of darkness takes my soul
And where I left for a life seemed
So easy
Everything is out of control

Hey, mother stubborn
I really hate you
If you say yes I will say no
Ashes to ashes
And dust won't be dust
If you go there
I will go back

Bright eyes
Blinded by fear of life
Betrayed by sunrise
Bright eyes
Blinded by fear of life
No Merlin is by my side

Hey, father stubborn
You're Yin
And I'm Yang
I feel alone
Who really cares
Born into ashes
To lose all the games
With a smiling face
With a smiling face

Bright eyes
Blinded by fear of life
And dark dragons rise
Bright eyes
Blinded by fear of life
No Merlin is by my side

So I sit still in my room
Winter's here
In summer season shall I say
I was wrong
If I'm right
And farewell to my final hope

No tak...

noreply@blogger.com (Michał) — Sun, 24 Aug 2008 21:51:00 +0000

Przypomniałem sobie o aparacie fotograficznym i... zabrałem go na Kazimierz i na ślub kumpeli.

Kazimierz 20-08-08

Wyprawa na Kazimierz...

Ślub Kasi Kuciel

Ślub :)

Piosenka dnia:

Illusion - "Nóż"

Bierze noz ten koles bierze noz
wychodzi noca szukac dnia
Bierze lom ten koles bierze lom
wychodzi noca posiac strach
Mocno tak tak bardzo mocno tak
zagryza wargi az leci krew
Pierwszy raz to jego pierwszy raz
zamyka oczy mu rzeka lez
http://www.free-lyrics.org

Bierze sznur ten koles bierze sznur
wychodzi noca szukac pnia
Ten pierwszy raz to byl ostatni raz
za kazdy cios odebral dwa
I zdaje sobie sprawe ze tak blisko jest do dna
i coraz bardziej tone
I zdaje sobie sprawe ze wystarczy jeden krok
by zabic siebie w sobie

Furia gniew
Zbrodnia krew
Noce i dnie
Zdrada krew